سوره 96 علق, آیه 1 – 19
-
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛
96:1 -
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ
[همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید.
96:2 -
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ
بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوار‌تر است.
96:3 -
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
[همان] ذاتی که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.
96:4 -
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.
96:5 -
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ
چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] می‌کند
96:6 -
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ
[بعد] از اینکه خود را بی‌نیاز [و توانگر] ببیند.
96:7 -
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ
یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.
96:8 -
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ
[ای پیامبر،] آیا دیده‌ای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز می‌دارد
96:9 -
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ
بنده‌ای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز می‌خواند.
96:10 -
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ
به من خبر بده اگر این [بنده بازداشته‌شده] بر [راه] هدایت باشد
96:11 -
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ
یا [مردم را] به پرهیزگاری فرمان دهد، [سزای کسی که چنین بنده‌ای را بیازارد چیست؟]
96:12 -
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
به من خبر بده اگر این [شخص سرکش، حق را] تکذیب کند و رویگردان شود [آیا سزاوار عذاب نیست؟].
96:13 -
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ
آیا نمی‌داند که بی‌تردید، الله [همه اعمالش را] می‌بیند؟
96:14 -
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ
چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ اگر باز نیاید [و دست از شرارت برندارد،] قطعاً موی پیشانی [او] را به شدّت خواهیم گرفت [و به سوی دوزخ خواهیم کشاند]؛
96:15 -
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
موی پیشانیِ [همان] دروغگوی خطاکار را.
96:16 -
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ
پس باید هم‌مجلسانش را [به کمک] بخواند.
96:17 -
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ
ما [نیز] آتشبانان [دوزخ] را فرا خواهیم خواند.
96:18 -
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩
چنین نیست [که او می‌پندارد]؛ هرگز او را اطاعت مکن و سجده کن، و [به الله] تقرّب جوی.
96:19
ترجمه: مرکز ترجمه رواد