سوره 91 شمس, آیه 1 – 10
-
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،
91:1 -
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] در‌آید،
91:2 -
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
و سوگند به روز، هنگامی که آن [= خورشید] را روشن [و جلوه‌گر] کند،
91:3 -
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،
91:4 -
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،
91:5 -
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،
91:6 -
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،
91:7 -
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.
91:8 -
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.
91:9 -
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.
91:10
ترجمه: مرکز ترجمه رواد