سوره 90 بلد, آیه 1 – 7
-
لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
سوگند به این شهر [مکه].
90:1 -
وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ
در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]
90:2 -
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.
90:3 -
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ
یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواریهای دنیوی] آفریدیم.
90:4 -
أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
آیا او گمان میکند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟
90:5 -
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا
میگوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کردهام».
90:6 -
أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ
آیا میپندارد که هیچ کس او را ندیده است؟
90:7
ترجمه: مرکز ترجمه رواد