سوره 90 بلد, آیه 1 – 7

  1. لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

    سوگند به این شهر [مکه].

    90:1
  2. وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

    در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]

    90:2
  3. وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

    و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

    90:3
  4. لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

    یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواری‌های دنیوی] آفریدیم.

    90:4
  5. أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

    آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

    90:5
  6. يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

    می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

    90:6
  7. أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

    آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

    90:7

ترجمه: مرکز ترجمه رواد