سوره 89 فجر, آیه 1 – 30
-
وَالْفَجْرِ
سوگند به سپيده‌دم [صبحگاهان]
89:1 -
وَلَيَالٍ عَشْرٍ
و به شب‌های دهگانه [آغاز ذی‌حجه]
89:2 -
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
و به زوج و فرد [اشیاء]
89:3 -
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت می‌کند و] می‌رود.
89:4 -
هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ
آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحب‌خرد نیست [که او را قانع نماید]؟
89:5 -
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟
89:6 -
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخ‌هایی با] ستونهای بلند بودند
89:7 -
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟
89:8 -
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخره‌های سخت را از [کنار] وادی می‌تراشیدند [و خانه برای خودشان می‌ساختند]؟
89:9 -
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].
89:10 -
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
[همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند
89:11 -
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.
89:12 -
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.
89:13 -
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.
89:14 -
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛
89:15 -
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، [دلسرد شده و گمان می‌کند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».
89:16 -
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید
89:17 -
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمی‌کنید
89:18 -
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا
و میراث را حریصانه می‌خورید [و حق ضعیفان را نمی‌دهید]
89:19 -
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.
89:20 -
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]
89:21 -
وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صف‌درصف [بایستند]
89:22 -
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ
و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند می‌گیرد [و توبه می‌کند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟
89:23 -
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»
89:24 -
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،
89:25 -
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمی‌کشد.
89:26 -
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
[اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،
89:27 -
ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً
به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.
89:28 -
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی
89:29 -
وَادْخُلِي جَنَّتِي
و به بهشت من وارد شو».
89:30
ترجمه: مرکز ترجمه رواد