سوره 75 قیامت, آیه 7 – 15

  1. فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

    هنگامی ‌که چشم [وحشت‌زده و] خیره شود

    75:7
  2. وَخَسَفَ الْقَمَرُ

    و ماه تیره [و بی‌نور] گردد

    75:8
  3. وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

    و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،

    75:9
  4. يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

    آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»

    75:10
  5. كَلَّا لَا وَزَرَ

    هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.

    75:11
  6. إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

    آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.

    75:12
  7. يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

    در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مى‌كنند.

    75:13
  8. بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

    بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.

    75:14
  9. وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

    اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.

    75:15

ترجمه: مرکز ترجمه رواد