سوره 75 قیامت, آیه 7 – 15
-
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
هنگامی که چشم [وحشتزده و] خیره شود
75:7 -
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
و ماه تیره [و بینور] گردد
75:8 -
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،
75:9 -
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
آن روز، انسان میگوید: «راهِ گریز کجاست؟»
75:10 -
كَلَّا لَا وَزَرَ
هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.
75:11 -
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.
75:12 -
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مىكنند.
75:13 -
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.
75:14 -
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ
اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.
75:15
ترجمه: مرکز ترجمه رواد