سوره 75 قیامت, آیه 1 – 30
-
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
به روز قیامت سوگند می‌خورم.
75:1 -
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
و به نفسِ ملامت‌گر سوگند می‌خورم.
75:2 -
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ
آیا انسان می‌پندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟
75:3 -
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ
آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.
75:4 -
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
بلکه انسان می‌خواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.
75:5 -
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ
[از این رو] می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»
75:6 -
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
هنگامی که چشم [وحشت‌زده و] خیره شود
75:7 -
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
و ماه تیره [و بی‌نور] گردد
75:8 -
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،
75:9 -
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»
75:10 -
كَلَّا لَا وَزَرَ
هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.
75:11 -
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.
75:12 -
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مى‌كنند.
75:13 -
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.
75:14 -
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ
اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.
75:15 -
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
[ای پیامبر، هنگام نزول قرآن،] زبانت را برای [تکرار و خواندنِ] آن، شتابزده حرکت مده.
75:16 -
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ
مسلماً جمع‌آوری و خواندنِ آن، بر [عهدۀ] ماست.
75:17 -
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
پس هر گاه [توسط جبرئیل] آن را [بر تو] خواندیم، از خواندنِ او پیروی کن.
75:18 -
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ
سپس بیان‌کردنش بر [عهدۀ] ماست.
75:19 -
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ
هرگز چنین نیست [که شما مشرکان می‌پندارید]! بلکه شما دنیا[ی زودگذر] را دوست دارید
75:20 -
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ
و آخرت را رها می‌کنید.
75:21 -
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ
آن روز، [اهل ایمان دارای] چهره‌هایی تازه [و شاداب] هستند.
75:22 -
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
به سوی پروردگارشان می‌نگرند.
75:23 -
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ
و در آن روز، [کافران و بدبختان دارای] چهره‌هایی عبوس [و درهم‌کشیده] هستند.
75:24 -
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
زیرا یقین دارند که آسیبی کمر‌‌شکن به آنها می‌رسد.
75:25 -
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ
آری، چون [جان] به گلوگاهش برسد.
75:26 -
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ
و گفته شود: چه کسی است که رُقیه بخواند؟ [شاید شفا یابد].
75:27 -
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ
و یقین کند که زمان جدایی [از دنیا فرا رسیده] است.
75:28 -
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ
و [کار بالا گیرد و] ساق‌ها[ی پایش از سختیِ جان دادن] به هم بپیچد.
75:29 -
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ
در آن روز، مسیرِ همه به سوی پروردگارت خواهد بود.
75:30
ترجمه: مرکز ترجمه رواد