سوره 75 قیامت, آیه 1 – 15
-
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
به روز قیامت سوگند می‌خورم.
75:1 -
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
و به نفسِ ملامت‌گر سوگند می‌خورم.
75:2 -
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ
آیا انسان می‌پندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟
75:3 -
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ
آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.
75:4 -
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
بلکه انسان می‌خواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.
75:5 -
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ
[از این رو] می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»
75:6 -
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
هنگامی که چشم [وحشت‌زده و] خیره شود
75:7 -
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
و ماه تیره [و بی‌نور] گردد
75:8 -
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،
75:9 -
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»
75:10 -
كَلَّا لَا وَزَرَ
هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.
75:11 -
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.
75:12 -
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
در آن روز، انسان را از تمام كارهایى كه پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه مى‌كنند.
75:13 -
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.
75:14 -
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ
اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.
75:15
ترجمه: مرکز ترجمه رواد