سوره 74 مدثر, آیه 32 – 56
-
كَلَّا وَالْقَمَرِ
آری؛ سوگند به ماه [که هرگز اینچنین نیست که آنان تصور می‌کنند].
74:32 -
وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
و [سوگند به] شب، هنگامی که پشت کند.
74:33 -
وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ
و به صبح، هنگامی که روشن شود.
74:34 -
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ
که آن [آتش دوزخ،] یکی از [عذاب‌های] بزرگ [و هولناک] است.
74:35 -
نَذِيرًا لِلْبَشَرِ
برای انسان، بیم‌دهنده است.
74:36 -
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
برای کسی از شما که بخواهد [با انجام کارهای نیکو] پیش افتد، یا [با ارتکاب گناه] عقب بماند.
74:37 -
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
هر کس در گروِ اعمال خویش است؛
74:38 -
إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ
مگر اصحاب یمین [= مؤمنان]
74:39 -
فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ
که در باغ‌های [بهشت] هستند و می‌پرسند
74:40 -
عَنِ الْمُجْرِمِينَ
از گناهکاران:
74:41 -
مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ
چه چیز شما را به دوزخ درآورد؟
74:42 -
قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ
[دوزخیان] می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم
74:43 -
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ
و بینوا[یان] را اطعام نمی‌کردیم
74:44 -
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ
و پیوسته همراه یاوه‌گویان [و اهل باطل] هم‌صدا می‌شدیم.
74:45 -
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ
و همواره روزِ جزا را تکذیب می‌کردیم،
74:46 -
حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ
تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد».
74:47 -
فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ
پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان سودی به آنها نمی‌بخشد.
74:48 -
فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟
74:49 -
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ
گویى كه گورخرانى رمیده‌اند
74:50 -
فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ
که از [مقابل] شیر گریخته‌اند.
74:51 -
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُنَشَّرَةً
بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] می‌خواهد که [به او] نامه‌های گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.
74:52 -
كَلَّا ۖ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ
هرگز چنین نیست [که آنان می‌پندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمی‌ترسند.
74:53 -
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ
نه، چنین نیست كه آنها مى‌گویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.
74:54 -
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ
پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.
74:55 -
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
و یاد نمی‌کنند [و پند نمی‌گیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.
74:56
ترجمه: مرکز ترجمه رواد