سوره 54 قمر, آیه 18 – 23

1. كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

   قوم عاد [نیز پیامبرشان را] دروغگو پنداشتند؛ [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

   54:18

2. إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ

   ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم.

   54:19

3. تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ

   [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى‌كَنْد که گویى تنه‌های نخلِ ریشه‌كن‌شده بودند.

   54:20

4. فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

   [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

   54:21

5. وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

   54:22

6. كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ

   قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

   54:23

ترجمه: مرکز ترجمه رواد