سوره 52 طور, آیه 1 – 28
-
وَالطُّورِ
سوگند به کوه طور
52:1 -
وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ
و سوگند به کتاب نوشته‌شده
52:2 -
فِي رَقٍّ مَنْشُورٍ
در صحیفه‌ای گشوده
52:3 -
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ
و سوگند به «بیت المَعمور» [که فرشتگان در آن، به عبادت پروردگار مشغولند]
52:4 -
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ
و سوگند به [آسمان بلند، همان] سقف برافراشته [بر زمین]
52:5 -
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ
و سوگند به دریای آکنده [از آب]
52:6 -
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ
که بی‌تردید، عذاب پروردگارت به وقوع خواهد پیوست؛
52:7 -
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ
و هیچ بازدارنده‌اى ندارد.
52:8 -
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا
روزى كه آسمان به سختى در جنبش و اضطراب افتد
52:9 -
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا
و کوه‌ها با حركتى شدید روان شوند.
52:10 -
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
در آن روز، واى به حال تكذیب‌كنندگان!
52:11 -
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ
همان کسانی كه در بیهوده‌گویى، سرگرم بازى‌اند.
52:12 -
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا
روزى كه با خشونت به سوى آتش دوزخ رانده مى‌شوند.
52:13 -
هَٰذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ
[به آنان گفته می‌شود:] «این [همان] آتشی است که آن را دروغ می‌پنداشتید.
52:14 -
أَفَسِحْرٌ هَٰذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ
آیا این [آتش و عذاب] جادوست یا [هنوز هم آن را] نمی‌بینید؟
52:15 -
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
به آتش درآیید [و بسوزید] كه شکیبایی و ناشکیباییِ شما [در برابر شعله‌های سوزانش] برایتان یكسان است؛ تنها در برابر آنچه كرده‌اید، مجازات مى‌شوید».
52:16 -
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ
به راستی که پرهیزگاران در باغ‌های بهشت در ناز و نعمتند؛
52:17 -
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ
و از بخشش‌های [بی‌دریغِ] پروردگارشان و از اینكه از عذاب دوزخ نگاهشان داشته است شادمانند.
52:18 -
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
[به آنان گفته می‌شود:] «به پاداشِ کردارتان [در دنیا، اینک] گوارا بخورید و بیاشامید».
52:19 -
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ ۖ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ
در حالى كه بر تخت‌هایى ردیف‌شده تكیه زده‌اند و حور العین را به همسریِ آنان درمی‌آوریم.
52:20 -
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ ۚ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ
مؤمنانى كه فرزندانشان در ایمان پیرو آنان بودند، فرزندانشان را [نیز در بهشت] به آنان ملحق خواهیم كرد و از [پاداش] عملشان ذره‌اى نمى‌كاهیم؛ چرا که [سرنوشتِ] هر كس در گرو دستاورد خودِ اوست [و گناه دیگری را به دوش نمی‌کشد].
52:21 -
وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ
[در بهشت، از] هر نوع میوه و گوشتى كه بخواهند، پى‌درپى در دسترسشان قرار مى‌دهیم.
52:22 -
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ
در آنجا جام‌های شرابى از دست یکدیگر مى‌گیرند كه نه موجب بیهوده‌گویى است و نه گناه؛
52:23 -
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ
و نوجوانانى [که براى خدمت] پیرامونشان در رفت و آمدند، گویی [از زیبایی و سپیدرویی] همچون مرواریدى پنهان [در صدف] هستند.
52:24 -
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
[بهشتیان] به یکدیگر روی می‌آورند [و] از [دنیا و احوال گذشتۀ] خود سؤال می‌کنند.
52:25 -
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ
می‌گویند: «ما در دنیا، در خانوادۀ خود [از عذاب الهی] می‌ترسیدیم.
52:26 -
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ
الله [با نعمت اسلام] بر ما منت نهاد و ما را از عذاب سوزان [دوزخ] محافظت کرد.
52:27 -
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ
ما در زندگی دنیا، همواره او را [عبادت می‌کردیم و به ربوبیت] می‌خواندیم. بی‌تردید، او نیکوکار مهربان است».
52:28
ترجمه: مرکز ترجمه رواد