سوره 37 صافات, آیه 88 – 96

1. فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

   سپس نگاهی به ستارگان افکند [و اندیشید].

   37:88

2. فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

   و گفت: «من بیمارم [و در جشن شرکت نمی‌کنم]».

   37:89

3. فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

   پس [مردم] او را ترک کردند و رفتند.

   37:90

4. فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

   آنگاه پنهانی نزد معبودهایشان رفت و [با تمسخر] گفت: «چیزی نمی‌خورید؟

   37:91

5. مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ

   شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید؟»

   37:92

6. فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ

   سپس با دست راست خود ضربه‌ای [محکم] بر آنها وارد آورد [و جز بُت‌ بزرگ، همه را شکست].

   37:93

7. فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

   قومش شتابان به سوی او آمدند.

   37:94

8. قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

   [ابراهیم] گفت: «آیا چیزی را که خود می‌تراشید عبادت می‌کنید؟

   37:95

9. وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

   و حال آنکه الله، [هم] شما و [هم] آنچه را انجام می‌دهید آفریده است».

   37:96

ترجمه: مرکز ترجمه رواد