سوره 37 صافات, آیه 62 – 66

1. أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ

   آیا این [نعمت بهشت، کریمانه‌تر و] براى پذیرایى بهتر است یا درختِ زَقّوم [در دوزخ]؟

   37:62

2. إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ

   بی‌تردید، ما آن درخت را مایۀ آزمایش ستمکاران [مشرک] قرار داده‌ایم [چرا که می‌گویند: «هیچ درختی در آتش نمی‌روید»].

   37:63

3. إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ

   در حقیقت، آن [مایۀ عذاب،] درختی است که از ژرفای دوزخ می‌روید.

   37:64

4. طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ

   میوه‌اش [چنان بدمنظر است که] گویى سرهاى شیاطین است.

   37:65

5. فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

   آنان [= دوزخیان] از [میوه‌های تلخ] آن مى‌خورند و شکم‌ها را از آنها انباشته مى‌كنند.

   37:66

ترجمه: مركز رواد الترجمة