سوره 26 شعراء, آیه 96 – 102

1. قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

   در آنجا [مشرکان] در حال ستیز [با معبودان باطل] می‌گویند:

   26:96

2. تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

   «به الله سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم.

   26:97

3. إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

   آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم.

   26:98

4. وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ

   و ما را کسی جز مجرمان گمراه نکرد.

   26:99

5. فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ

   [اکنون] نه هیچ شفاعتگری داریم

   26:100

6. وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ

   و نه هیچ دوست مهربانی.

   26:101

7. فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

   كاش بازگشتی [به دنیا] داشتیم و در زمرۀ مؤمنان قرار مى‌گرفتیم».

   26:102

ترجمه: مرکز ترجمه رواد