سوره 26 شعراء, آیه 30 – 33

1. قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ

   [موسی] گفت: «حتی اگر نشانۀ آشکاری [در مورد رسالتم] برایت آورده باشم؟»

   26:30

2. قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

   [فرعون] گفت: «اگر راست می‌گویی، آن را بیاور».

   26:31

3. فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ

   آنگاه [موسی] عصایش را افکند که ناگهان [به] اژد‌هایی آشکار [تبدیل] شد.

   26:32

4. وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ

   و دستش را [از گریبان] بیرون آورد و ناگاه در نظرِ بینندگان سپید [و روشن] بود.

   26:33

ترجمه: مرکز ترجمه رواد