سوره 26 شعراء, آیه 141 – 159
-
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ
[قوم] ثمود پیامبران را دروغگو انگاشتند.
26:141 -
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
آنگاه که برادر‌شان صالح به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟
26:142 -
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم.
26:143 -
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:144 -
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ
و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.
26:145 -
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ
آیا [مى‌پندارید كه] شما را در این نعمت‌هایی كه اینجاست آسوده رها مى‌كنند؟
26:146 -
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
در [این] باغ‌ها و چشمه‌سارها
26:147 -
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ
و [در کنار این] کشتزارها و نخل‌هایی که میوه‌هایش نرم و رسیده است؟
26:148 -
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ
و [سرمست و] ماهرانه از کوه‌ها [برای خود] خانه‌هایی می‌تراشید.
26:149 -
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.
26:150 -
وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ
و از اسرافکاران [گناهکار] پیروی نکنید.
26:151 -
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ
[همان] کسانی که در زمین به فساد می‌پردازند و [خویشتن را] اصلاح نمی‌کنند».
26:152 -
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
آنان گفتند: «[ای صالح،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.
26:153 -
مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
تو جز بشری همانند ما نیستی؛ پس اگر راست می‌گویی، نشانه‌ای [بر پیامبری‌ات] بیاور».
26:154 -
قَالَ هَٰذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
[صالح] گفت: «این ماده شتری است كه سهمى از آب [چشمه] دارد و [روزهای معیّنى نیز] شما سهمی از آب دارید.
26:155 -
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ
پس [کمترین] آزاری به آن نرسانید که عذابِ روزی بزرگ شما را فرامی‌گیرد».
26:156 -
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ
اما آن را پَى كردند و [از کردۀ خود] پشیمان شدند.
26:157 -
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
پس عذاب [الهی] آنان را فروگرفت. بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:158 -
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:159
ترجمه: مرکز ترجمه رواد