سوره 100 عادیات, آیه 6 – 11
-
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
یقیناً انسان در برابر [نعمتهای] پروردگارش بسیار ناسپاس است،
100:6 -
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
و بیگمان، او [خود] بر این [ناسپاسی] گواه است،
100:7 -
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
و همانا او علاقۀ فراوانی به مال [دنیا] دارد.
100:8 -
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
آیا او نمیداند که در آن روز، آنچه در گورهاست، [همه زنده و] برانگیخته میشوند؟
100:9 -
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
و آنچه در سینههاست [همه] آشکار میگردد.
100:10 -
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
یقیناً در آن روز، پروردگارشان کاملاً به [وضع و حال] آنان آگاه است.
100:11
ترجمه: مرکز ترجمه رواد