سوره 100 عادیات, آیه 1 – 11
-
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
سوگند به اسب‌های دونده که نفس‌زنان [به سوی میدان جهاد] پیش می‌روند.
100:1 -
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
و سوگند به اسب‌هایی که [با برخورد سُم‌هایشان به سنگ‌ها] جرقۀ [آتش] ایجاد می‌کنند.
100:2 -
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
باز سوگند به اسب‌هایی که در صبحگاهان [بر دشمن] یورش می‌برند.
100:3 -
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
و در آن هنگام گرد و غبار برمی‌انگیزند.
100:4 -
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
آنگاه در دل [سپاه دشمن] می‌تازند.
100:5 -
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
یقیناً انسان در برابر [نعمت‌های] پروردگارش بسیار ناسپاس است،
100:6 -
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
و بی‌گمان، او [خود] بر این [ناسپاسی] گواه است،
100:7 -
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
و همانا او علاقۀ فراوانی به مال [دنیا] دارد.
100:8 -
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
آیا او نمی‌داند که در آن روز، آنچه در گور‌هاست، [همه زنده و] برانگیخته می‌شوند؟
100:9 -
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
و آنچه در سینه‌هاست [همه] آشکار می‌گردد.
100:10 -
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
یقیناً در آن روز، پروردگارشان کاملاً به [وضع و حال] آنان آگاه است.
100:11
ترجمه: مرکز ترجمه رواد